Ambassadeurs

Vanaf 2009 is Kris van der Werve ambassadeur van ADB Zeeland. Als ambassadeur heeft zij meegewerkt aan artikelen in tijdschriften, heeft zij meegedaan met de landelijke campagne van discriminatie.nl en houdt zij toespraken op manifestaties. Waarom doet zij dit?

In 2009 heeft Kris de strijd voor gelijke behandeling op het werk gewonnen! En hierin wil zij een voorbeeld zijn voor anderen. Hieronder leest u haar verhaal:

Kris van der Werve (29) werkte van 2006 tot 2008 als weekendkracht bij de receptie. Tijdens het sollicitatiegesprek geeft ze aan een heupafwijking te hebben, waarvan op dat moment niet duidelijk is hoe het zich zal gaan ontwikkelen. Na verloop van tijd krijgt ze steeds meer last van haar aandoening en maakt ze in haar dagelijkse leven steeds meer gebruik van haar rolstoel. Op haar werk doet ze twee keer het verzoek om in haar rolstoel te mogen werken, maar dit wordt beide keren afgewezen. Tot een gesprek over eventuele kleine aanpassingen is het nooit gekomen. De redenering van het hoofd receptie was, dat je de gasten staand dient te ontvangen. Door deze instelling voelde Kris zich genoodzaakt ontslag te nemen.

Door reacties uit haar omgeving neemt Kris contact op met ADB Zeeland. Samen besluiten ze een brief te sturen aan de werkgever, niet omdat zij haar werkplek terug wil, maar om duidelijk te maken dat ook iemand in een rolstoel heel goed op deze receptie kan werken met minimale aanpassingen. De werkgever antwoordt dat er juist ingrijpende aanpassingen doorgevoerd moeten worden. Omdat deze opvattingen lijnrecht tegenover elkaar staan, wordt besloten om tot een gesprek over te gaan. In dit gesprek wordt enigszins begrip getoond door de werkgever, maar er wordt ook gezegd dat ze in de toekomst geen mensen in een rolstoel zullen aannemen.

Omdat Kris wil bereiken dat de werkgever in de toekomst beter zal omgaan met werknemers met een handicap, raadt ADB Zeeland haar aan een oordeel te vragen bij de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) te Utrecht. En het CGB gaf Kris gelijk!

De werkgever heeft niet voldaan aan zijn verplichtingen. Bedrijven moeten onderzoeken welke aanpassingen er nodig en mogelijk zijn en dit bespreken met de werknemer. Als dit het bedrijf niet op enorme kosten jaagt en de situatie voor de werknemer duidelijk verbetert, moet het bedrijf de aanpassingen doorvoeren. De werkgever heeft dit nagelaten en is dus in het ongelijk gesteld. Het oordeel van de Commissie Gelijke Behandeling kunt u vinden op: www.cgb.nl/oordeel/2009-87

Met de uitkomst zwart op wit, kreeg de werkgever twee weken de tijd om te reageren voordat Kris naar de pers stapt. Een reactie bleef uit. Dus werd de publiciteit gezocht. Vanaf dat moment gaat het balletje pas echt rollen. Kris werd uitgenodigd voor een gesprek met de manager. Kris: “het was een heel open en redelijk gesprek. Hadden de voorgaande gesprekken een duidelijk verdedigend karakter, nu werd er openlijk toegegeven dat zij het verkeerd hadden aangepakt. Het gesprek eindigde met de vraag aan mij wat ik zou willen om het op een goede manier af te sluiten. Daar heb ik op geantwoord dat het mij een goed gevoel zou geven als alle leidinggevenden een rolstoelbehendigheids workshop gaan volgen bij Kees- Jan van der Klooster.” Zie www.kjprojects.com

In zijn workshop laat hij mensen inzien dat je met een beperking nog heel goed kan deelnemen aan het arbeidsproces. Dat idee was een schot in de roos. De afspraak werd gemaakt en inmiddels hebben alle leidinggevenden enthousiast deelgenomen. Kris: ‘Dit is wat ik wilde bereiken!’